Niektóre psy neutralnie lub wręcz potulnie, ustępliwie podchodzą do innych zwierzaków tego samego gatunku. Inne uznają wyłącznie płeć przeciwną. Natomiast jeszcze inne reagują agresją na wszystkie psy – napinają całe ciało, szczekają, warczą, odsłaniają zęby, unosząc fafle, kiedy tylko czworonóg znajdzie się w obrębie ich pola widzenia. To bardzo niekorzystna cecha, dlatego w tym artykule postanowiliśmy omówić, co można zrobić, aby oduczyć zwierzaka agresywnej postawy, albo chociaż ją złagodzić. Zapraszamy do lektury!
Krok pierwszy – ustalanie źródła agresji
Aby zacząć trening z psiakiem i naukę niwelowania zachowań agresywnych, musisz po pierwsze ustalić, co wzbudza u Twojego zwierzaka silne emocje. Dlaczego reaguje na inne psy złością oraz chce je zaatakować? Istnieje naprawdę wiele powodów, które potencjalnie mogą wyzwalać u psa agresję. Zaliczyć do nich można między innymi strach, dyskomfort, ból, złe doświadczenia, brak socjalizacji, chęć kontroli czy ochrony swojego terytorium. Omawiamy poniżej, o co dokładnie może chodzić.
- Problemy zdrowotne
Owszem – kwestie zdrowotne mogą mieć wpływ na to, czy Twój pies będzie agresywnie podchodził do innych zwierzaków. Jeśli dokuczają mu dolegliwości, takie jak ból, zepsute zęby, rozwolnienie, z dużą dozą prawdopodobieństwa pupil będzie unikał kontaktu z innymi psami. Przy spotkaniu z drugim czworonogiem instynktownie może on stawać się agresywny, aby trzymać dystans. W związku z tym warto regularnie badać pupila oraz nie zaniedbywać nawet pozornie małych dolegliwości.
- Usposobienie – rasa
Nie można generalizować, że jedna rasa jest stworzona agresywnych zachowań, na przykład w celach obronnych, a inna do spania na kanapie oraz przytulania. Wszystkie psy dzięki szczęśliwemu życiu z człowiekiem, jak również wychowaniu stają się przyjazne. Fakt jest jednak taki, że lata temu każda rasa została po coś stworzona. W związku z tym ma nieco inne potrzeby i naturalne predyspozycje, na przykład zaciekliwość, upartość, szybkość. W zależności od tego dany pies może mieć mniejsze lub większe skłonności do zachowań impulsywnych, atakowania, dominowania oraz szeroko rozumianych reakcji agresywnych względem innych psiaków.
Z tego powodu, jeśli marzysz o zakupie psa danej rasy – ostudź nieco swoje emocje i koniecznie poznaj charakterystykę tego zwierzaka. Przekonaj się, jak wygląda z nim życie, jakie cechy wzmocniono u pupila tej rasy, a także jakie potrzeby będzie on miał na co dzień. Zadaj sobie pytanie, czy masz wystarczająco czasu na jego wychowanie oraz czy będziesz potrafił z nim pracować, kiedy potencjalnie pojawią się komplikacje. Absolutnie nie wybieraj czworonożnego przyjaciela tylko po wyglądzie!
- Błędy wychowawcze
Agresja psa bardzo często ma związek z błędami wychowawczymi. Zwierzę nie może zatem żyć w ciągłym stresie, frustracji ani poczuciu zagrożenia – między innymi przez karanie, strofowanie, krzyk itd. Przez to może przemieniać się w tykającą bombę, która może wybuchnąć pod wpływem nawet małego impulsu. Stawiaj na harmonię, zapewnienie bezpieczeństwa oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb psa: ruchu, odpoczynku, kontaktu społecznego i poczucia stabilizacji.
Bardzo ważna jest także socjalizacja, czyli nauka prawidłowych kontaktów z innymi psami oraz otoczeniem. Nawet najbardziej zaangażowany opiekun nie zastąpi psu relacji z przedstawicielami własnego gatunku. Podczas socjalizacji pies powinien uczyć się między innymi szanowania granic innych zwierząt, odczytywania sygnałów ostrzegawczych, spokojnego reagowania oraz właściwego wyrażania emocji. Dzięki temu staje się pewniejszy siebie, spokojniejszy i mniej skłonny do agresji.
- Dotychczasowe doświadczenia
Czasami, adoptując zwierzę, znamy jego historię, jednak w wielu przypadkach nie wiemy na temat zwierzaka nic. Wówczas pozostaje jedynie obserwacja zachowania i próba zrozumienia źródła lęku czy agresji. Pies, który doświadczył przemocy, może reagować złością na gwałtowne ruchy, podniesiony głos lub gesty kojarzące mu się z bólem. W takiej sytuacji najważniejsze są cierpliwość, spokój oraz stworzenie poczucia bezpieczeństwa. Warto także korzystać ze wsparcia behawiorysty, który pomoże zrozumieć pupila, dobierze właściwe techniki pracy z nim, wesprze w stopniowym ograniczaniu niepożądanych zachowań i odbudowywaniu zaufania psa do innych.
Psie komunikaty wyrażające złość
Zanim pies zacznie warczeć, szczekać czy wyrywać się na smyczy, zazwyczaj wcześniej wysyła subtelniejsze sygnały ostrzegawcze. To forma komunikacji informująca, że dana sytuacja wywołuje w nim napięcie i potrzebę zwiększenia dystansu. Takie zachowania, nazywane sygnałami agonistycznymi, mają na celu odsunięcie zagrożenia bez konieczności otwartego ataku. Pies może wtedy na przykład:
- robić ukłon,
- utrzymywać pozycję w bezruchu,
- wysyłać twarde spojrzenie i bacznie obserwować,
- uderzać łapami o ziemię,
- marszczyć nos,
- gonić drugiego psiaka,
- uderzać pyskiem w pysk,
- robić tzw. wężowy język,
- układać ogon jak skorpion – wysoko unosić sztywny ogon i szybko nim merdać.
Wszystkie te sygnały z dużą dozą prawdopodobieństwa świadczą o podenerwowaniu, które może z kolei kierować do bezpośredniej agresji. To jednocześnie oznaki grożenia i proszenia o utrzymanie dystansu. Warto pamiętać, że niektóre gesty, jak ukłon, mogą mieć różne znaczenie – raz zapraszać do zabawy, innym razem sygnalizować potrzebę zachowania przestrzeni. Dlatego zawsze należy obserwować całe ciało psa i kontekst sytuacji. Odczytywanie psiej komunikacji bywa trudne, dlatego w razie wątpliwości warto skorzystać z pomocy doświadczonego behawiorysty lub sięgnąć po książki na ten temat.
To, co najważniejsze o niwelowaniu agresji u psa
Zacznijmy od tego, że człowiek nie może w 100% pozbyć się agresji u psa. Być może nie jest to na rękę wielu właścicielom czworonogów, ale wynika to z natury zwierzaka. Wyrażanie zdenerwowania, niezadowolenia, złości, poczucia niepewności czy braku chęci kontaktowania się to podstawa w relacjach z innymi zwierzakami. Te zdolności są ważne, bo pozwalają między innymi stawiać granice. Możemy, a czasem wręcz powinniśmy, je jednak rozwijać tak, aby psiak uczył się, że bezpośredni atak nie jest jedyną opcją rozwiązania konfliktu.
Ogromną rolę tutaj odgrywa socjalizacja od małego. Podczas spotkań z innym, już ułożonym i dojrzałym psem szczeniak przekonuje się, że przy potencjalnych spięciach może uspokoić swojego czworonożnego kumpla. W momencie, gdy starszy warczy lub marszczy nos – maluch przestaje skupiać się na nim bezpośrednio, a zamiast tego zaczyna węszyć, ustawia się bokiem, odsuwa się itd. Pozostawia tym samym pole do zebrania informacji o sobie.
Poza tym zadaj sobie pytanie: czy Twój psiak jest szczęśliwy, zdrowy i niczego mu nie brakuje? Jeśli w niewystarczającym stopniu zabierasz go na spacery, rzadko się z nim bawisz, brakuje mu miłości od opiekuna, wypoczynku, poczucia bezpieczeństwa – nie ma się co dziwić, że jest spragniony kontaktów z innymi zwierzakami i być może nadmiernie się im narzuca albo wręcz przeciwnie – kompletnie ich unika, ponieważ nie ma pewności siebie.
Sposoby na wyeliminowanie agresywnego zachowania psa
Pierwszym krokiem powinno być upewnienie się, że psu nic nie dolega. Warto skonsultować się z weterynarzem, aby wykluczyć ból, choroby lub inne problemy zdrowotne, które mogą nasilać agresję. Równie ważne jest odpowiednie żywienie, codzienna dawka ruchu, zabawy, odpoczynku oraz poczucia bezpieczeństwa. Pies, którego potrzeby są zaspokojone, znacznie łatwiej radzi sobie z emocjami i spokojniej reaguje na otoczenie.
Dobrym rozwiązaniem są spokojne spacery na długiej lince, najlepiej w miejscach z niewielką liczbą bodźców. Taka forma aktywności pozwala psu swobodnie eksplorować teren, rozładować napięcie i zaspokoić naturalne potrzeby. Warto także poszerzać swoją wiedzę na temat psiej komunikacji, aby szybciej rozpoznawać sygnały stresu oraz zapobiegać eskalacji konfliktu.
W sytuacjach napięcia między psami opiekun powinien zachować spokój, mówić łagodnym tonem i nie przenosić własnych emocji na zwierzę. Pomocne może być odwrócenie uwagi psa na otoczenie, zabawkę lub smakołyk, dzięki czemu napięcie stopniowo maleje. Należy pamiętać, że psy często przejmują zachowanie człowieka – jeśli opiekun panikuje lub się stresuje, pies może odebrać to jako sygnał zagrożenia. Spokojna, pewna postawa człowieka to jeden z kluczowych elementów pracy nad agresją psa.
Artykuł zainspirowany wpisem: https://wojtkowszkolenia.pl/jak-oduczyc-psa-agresji-do-innych-psow/?srsltid=AfmBOooc7U_YAdonHOg725yk9AqMqfY-mS3NSgKzB3cZRVamajLAKN77
